Interview

Terugblik 2019: De zone Aansluiting arbeidsmarkt

Interview

Terugblik 2019: Caroline en de zone Aansluiting arbeidsmarkt

Het eerste jaar van het Versnellingsplan zit erop. In een reeks interviews blikken we met de aanvoerders van de zones terug op hoe het hun zone in 2019 is vergaan. In deze editie aan het woord: Caroline van de Molen (Hogeschool Saxion), aanvoerder van de zone Aansluiting op de arbeidsmarkt verbeteren.

Wat waren je verwachtingen bij de aanvang van de zone?

Vanaf 1 december 2019 heb ik het aanvoerderschap overgenomen van Ellen van den Berg. Ik was al wel betrokken bij de zone, want Saxion wil graag een voortrekkersrol spelen bij het verbeteren van de relatie tussen onderwijs en arbeidsmarkt waar het gaat om digitalisering. Ik verwachtte een enthousiaste, mooie en interessante zone aan te treffen, waar ik de ingezette lijn zou voortzetten.

Wat heeft de zone in 2019 gedaan?

We hebben twaalf casuïstieken bekeken van projecten en activiteiten waarin het hoger onderwijs en de arbeidsmarkt samenwerken aan digitalisering. Aan de hand daarvan hebben we do’s en don’ts gedistilleerd en kwaliteitsonderzoeksanalyses gedaan. Ook hebben we een aantal visuals gemaakt van onze aanbevelingen: waar moet je als instelling aan voldoen als je wil samenwerken met het werkveld op het gebied van digitalisering?

Waar werk je naartoe?

Met behulp van bestaande onderzoeken zijn we bezig met een framework om de competenties voor bachelor en masteropleidingen te doorlichten op vaardigheden op het gebied van computational thinking. We willen studenten in het onderwijs leren bekijken wat digitalisering kan betekenen voor hun beroep, en omgekeerd, wat ze zelf kunnen bijdragen aan slimme toepassingen vanuit hun beroep. Opleidingen kunnen dit framework toepassen om de compententieprofielen door te lichten en zo nodig aan te passen. Het framework is zeker ook bedoeld voor opleidingen in het wetenschappelijk onderwijs.

Wat vind je het grootste succes van 2019?

We hebben de Versnellingszone neergezet. Het is duidelijk wat onze bijdrage is binnen het Versnellingsplan en hoe we ons verhouden tot de andere Versnellingszones. Ook ben ik trots op de opbrengsten van de twaalf casuïstieken.

Wat ging er anders dan gehoopt?

We komen erachter dat we extra mensen moeten vrijmaken of inhuren om producten op te leveren. Omdat het om kleine aanstellingen gaat, kost het komen tot producten nu veel inspanning. We hopen dat de opbrengsten in de eigen instellingen worden neergezet, maar dat blijkt soms lastig te realiseren.

Daarnaast is het soms jammer dat we een kleine zone zijn, die vooral bestaat uit hogescholen. Universiteiten zijn moeilijk te verleiden om deel te nemen. De relatie tot de arbeidsmarkt staat wellicht wat verder van ze af, of ze zijn bang om door het werkveld de wet te worden voorgeschreven. We proberen ze wel meer voor het onderwerp te interesseren, want ook voor afgestudeerden aan het wetenschappelijk onderwijs is hun rol in de digitale samenleving van groot belang.

Hoe kijk je terug op het proces van afgelopen jaar?

Dat vond voor een groot deel vóór mijn tijd plaats, maar ik trof een mooi, hecht team aan met een heldere focus. De inbedding in het Versnellingsplan en de ondersteuning vanuit SURF zijn goed georganiseerd. Nu alleen het neerzetten van de opbrengsten in de instellingen nog, dat is een zorgpunt.

Wat neem je mee naar 2020?

De energie en het enthousiasme van het team.

Wat moet het team meer doen?

Tijdig andere partners betrekken en zelf meer gaan communiceren. We willen in 2020 meer vanuit de zone de boer op gaan.

Wat moet het team in 2020 minder doen?

Er bestaat de neiging om lang te praten over zaken die zichzelf op den duur wel zullen uitwijzen. Die grondigheid is overigens ook positief. Ik vermoed dat dit bij grotere zones nog meer speelt. Het voordeel van een wat kleinere zone is dat wij wat slagvaardiger zijn.

Wat hoop je in 2022 te hebben bereikt?

Dan hebben we een goed werkend framework dat kan dienen voor de aanscherping op computational thinking. Ook hebben we dan een toolbox opgeleverd met voorbeelden van samenwerkingen tussen onderwijs en het werkveld, docenten en studenten op het gebied van digitale vaardigheden. Als je in 2022 met zo’n samenwerking aan de slag wil gaan, moet je in die toolbox en het framework de antwoorden vinden op alle vragen over hoe je het aanpakt.

Zijn jullie op de goede weg om de ambities voor 2022 te bereiken?

Dat vind ik wel. We blijven reflecteren. Zo hebben we recent onze vier werkpakketten aangepast, omdat er in de praktijk te veel overlap bleek te bestaan tussen de onderwerpen van de verschillende pakketten. Je kunt niet alles vooraf bedenken, sommige dingen moet je gaandeweg ervaren.

Wat is er over tien jaar nog zichtbaar van de inspanningen van de zone?

Het zou mooi zijn als we tegen die tijd vanuit het werkveld te horen krijgen: ‘Studenten uit het hoger onderwijs zijn state-of-the-art opgeleid op het gebied van digitale vaardigheden.’ Ik hoop dat werkgevers er tegen die tijd niet eerst nog een aantal cursussen tegenaan moeten gooien voordat ze young professionals aan het werk kunnen zetten.

Deel deze pagina