Blog

Wat doe jij eigenlijk voor werk?

Blog

Wat doe jij eigenlijk voor werk?

“Ik snap nog steeds niet wat voor werk je doet,” zei een tennismaat mij in de bar toen ik hem probeerde uit te leggen wat voor onderzoek ik doe. De emotie zat ergens tussen stoere onverschilligheid en vertwijfeling in. Wellicht lag het aan het feit dat de trainingsgroep aan het bockbier zat. Dat hoop ik maar; want zo slecht leg ik toch niet uit?

Na klagen over dit voorval vertrouwde mijn moeder mij later toe: “Ik snap eigenlijk ook niet wat je nu precies doet.”

Toen ik met oud-en-nieuw een bezoek bracht aan mijn oude studentenhuis hoorde ik: “Jij hebt dus echt zo’n baan waarvan je pas snapt dat het bestaat als je het uitlegt!” Eigenlijk is het simpel:

Ik ben onderdeel van het Versnellngsplan Onderwijsinnovatie met ICT. De zone waar ik deel van uit maakt is de zone Aansluiting op de arbeidsmarkt verbeteren. Onze zone concentreert zich op de vraag “Hoe houden we in tijden waarin ook het bedrijfsleven verandert de aansluiting tussen onderwijs en bedrijfsleven zo optimaal mogelijk?” Dit kan gaan over thema’s als: Welke competentieprofielen bij (nieuwe) banen horen en wat dat betekent voor het hoger onderwijs. Tot: het onderzoeken van geslaagde voorbeelden waarbij onderwijs/studenten en bedrijven samenwerken bij het ontwikkelen van onderwijs of productontwikkeling.

Mijn eerste verkennende onderzoek liep binnen laatstgenoemde domein. Hierbij gebruikte ik onderzoeksvragen als:

  • Wat zijn gemeenschappelijke voordelen voor onderwijsinstellingen en bedrijven om gezamenlijk nieuw onderwijs te ontwikkelen?
  • Hoe zorg je voor duurzame publiek-private financiering binnen een onderwijscontext?
  • Wat betekent een dergelijke samenwerking voor de onderwijskundige- of procesbegeleiding?

De verkenning laat zien dat binnen de geanalyseerde casuïstieken voor verschillende vormen van aanpak is gekozen. Zo worden sommige initiatieven gefinancierd uit reguliere onderwijsgelden waar anderen kiezen voor een gevarieerd model. De vervolgstap is het systematisch naast elkaar zetten van deze verschillende vormen van aanpak en organisatie. Zo krijgen nieuwe initiatieven ‘tools’ aangereikt die hen kan helpen bij het ontwikkelproces.

Natuurlijk zijn sociale en algemene ontwikkeling ook niet overbodig. Maar uiteindelijk is ook het voorbereid zijn op de arbeidsmarkt net zo goed een relevant onderwijscomponent. Is het lopen van een stage zoals we het al lang kennen daarvoor voldoende? Of kan de verweving structureel verdiept worden: in curricula, in onderwijsontwikkeling, in het vroegtijdig koppelen van student en bedrijf?

Door een grotere betrokkenheid van de arbeidsmarkt bij het onderwijs gaat de student zich hopelijk ook bewust worden van mijn initiële vraag:

“Maar wat doe ik (straks) nu eigenlijk voor werk?”

Eigenlijk is het gegeven dat deze vraag voor mij al lastig te beantwoorden was, het beste argument dat de aansluiting met de arbeidsmarkt terecht een hot topic is. Hopelijk zal -naast het verbeteren van deze aansluiting- een intensievere samenwerking tussen bedrijf en onderwijsinstelling ook leiden tot nog meer direct contact van de studenten met hun toekomst. En daardoor hopelijk ook tot mooie keuzes!

David Otten

Ondersteuner zone Arbeidsmarkt
Deel deze pagina